dinsdag 28 augustus 2012

Onrechtvaardig verdeeld

Het is inmiddels de zesde dinsdag dat ik voor de dames de huishouding ga doen. En dat opgefokte gevoel wil maar niet weg. Het went niet. In een eerdere blog had ik geschreven over mijn (gebrek aan) huishoudelijk talent. Ooit had ik een groot genoeg huis, daar hield ik het allemaal - naar eigen wens - bij. Misschien niet pico bello, maar het voelde goed.

Nu krijg ik niet eens mijn huis op orde. Zestien vierkante meter die dient als keuken, huiskamer én schuurtje, dat lukt mij gewoon niet. En dan ga je poetsen in die grote huizen bij mensen die van gekkigheid niet weten wat ze met hun geld moeten. Enorme hekken om een groot stuk grond. Of drie huizen in verschillende landen. Vele souvenirs van verre reizen.

En het moet allemaal schoongehouden worden. Mijn beelden staan hier te verstoffen, want ik heb geen huishoudtrappetje. Zou niet weten waar ik die nog moet laten. Als ik wil wassen, moet ik eerst de stofzuiger en de tuinstoel uit het wc-hok halen en in de kamer zetten - tussen de tafel en de kast, kan je er nog net (niet) langs. Dan de wasmachine aan.

De oven gebruiken is net zo'n verhaal. Eerst het verrijdbare kastje opzij, deurtje open, oven op het aanrecht. Waarbij dan eerder al alle potten met thee en wat dan ook van het aanrecht "elders" gezet moeten worden. Op de tafel is niet handig, want daar willen we graag eten, dus meestal alles voorzichtig op elkaar gestapeld tot de oven na gebruik weer genoeg is afgekoeld om terug te zetten.

Nou is mijn situatie nog redelijk. Ik heb een dak boven mijn hoofd en we hebben allebei een eigen slaapkamer. Met daar wél een raam(pje), want beneden is alleen een deur met vier ruitjes die uitkijkt op een muur.

Maar goed, deze onrechtvaardige verdeling, die mij al kwaad kan maken - laat ik het maar gewoon eerlijk zeggen - is natuurlijk minimaal vergelijken met het grootste huis ter wereld. Een gebouw van 27 verdiepingen, totaal oppervlak van 37.000 m2, voor een gezin van vijf personen... en hun 600 personeelsleden. Met uitzicht op... de sloppenwijken van Mumbai => lees hier

Mariken

maandag 27 augustus 2012

Steigerend paard

Even kort deze keer, met een foto van mijn creatie van deze ochtend/middag.


Natuurlijk zie ik zelf gelijk diverse punten 'ter verbetering'. De kop (pardon, een paard heeft een hoofd) moest al deels over omdat het schier onmogelijk was de open mond correct te krijgen (of is het toch een bek?). Maar ben er in zijn geheel toch zeer tevreden over.

De zwarte rand om de teltekening was meer ter houvast. Mijn kind dacht dat er een zwarte rand om het haakpaard kwam. Misschien de volgende!?

Mariken

zondag 19 augustus 2012

Geen huishoudelijk talent

Al vanaf het eerste bezoek aan 'mijn' huishoudelijke adres - of nee, toen de eerste persoon belde met de tip - wist ik dat het niks zou worden. Ik heb geen huishoudelijk talent. Mijn huis opgeruimd en redelijk netjes vind ik prima. Iets wat me op mijn huidige kleine oppervlakte al niet lukt - waar lààt je alles? Maar wekelijks lichtknopjes afstoffen, houten kasten oppoetsen en ramen volkomen streeploos schoon; het is aan mij niet besteed. Een ander mag het van mij belangrijk vinden, maar ik zie het nut er niet genoeg van in. Besteed mijn tijd liever aan creatieve dingen.Vooral als dat (mislukte) huishoudelijke werk continu commentaar oplevert. Terecht vanuit de ogen van de opdrachtgevers, maar voor mij bepaald niet motiverend.

Daarom was ik extra blij met het positieve commentaar van mijn buurman. Hij had nieuwe banden op mijn auto gezet - volkomen belangeloos - en in ruil had ik hem een pot van ingemaakte courgettes-uit-'eigen'-tuin gegeven. Al twee keer meldde hij bij het langslopen dat ze zo heerlijk zijn. De tweede keer zei hij erbij dat de pot al half leeg was. Een vriend die eerder al eens een pot had gekregen zei dat hij ze at als snoepgoed.

Ook mijn geconfijte sinaasappelschilletjes smelten op de tong van toevallig (...) langskomende vrienden. Op = op en dan moet men weer een jaar wachten. De sinaasappels komen uit de tuin van een streekgenoot, volkomen bio. De chocola waarin ik ze graag doop komt wél van de supermarkt. Oja, de suiker ook. Maar ik ben nog niet toe aan het verbouwen van suikerbiet, cacaobonen en dergelijken.

Vorige week was ik met mijn kind bij een vriend die 'buiten' woont. Dat wil zeggen een soort van hutje-op-de-hei, waarbij de hei een uitgetrokken wijngaard betreft. Er groeien veel bramen en kind en vriend hadden een flinke hoevelheid geplukt. Het plukken boeide mijn kind meer dan de bramen en daar zaten we dan met een pot vol. Even met internet zoeken naar een lekker recept. Misschien een bramentaart? Blèh, zei mijn kind, hij is dol op appels, maar lust - nog steeds - geen appeltaart. En eigenlijk was het ook veel te warm om de oven er ook nog bij aan te gaan zetten.

Maar daar stuitte ik op een recept voor bramen-ijs. Mmmm. Niet van hetzelfde kaliber als het bananen-ijs dat ik graag maak (van zeer rijpe bananen, slagroom, melk en chocolade) en daarom extra aantrekkelijk. Tenslotte had ik net een test gedaan van het bananen-ijs, maar dan ook met meloen en perziken. Dat ijs heb ik nog niet eens geproefd (hoewel de substantie nog onbevroren heerlijk smaakte), want het bramen-ijs is nog veel verfrissender met dit warme weer! En inmiddels dan ook op, goede reden om weer nieuwe bramen te plukken, zodra ik nieuwe citroenen heb gekocht.

Het recept - met excuses aan degene die het geplaatst heeft, want ik weet niet meer van welke website het komt, schrijf tegenwoordig recepten op een vodje, zodat je niet telkens je hele computer hoeft op te starten. Enfin, het recept:

1 kilo bramen - pureren en zeven (wat redelijk wat tijd kost als je alleen een simpele zeef hebt, geeft zodoende zin om eindelijk eens zo'n draaizeef aan te schaffen, ook super voor tomatensaus)
250 gram suiker oplossen in 1 dl (lauw/warm) water
1 citroen uitpersen
Alles mixen en daarna - gedurende 2 uur - elk half uur met een vork doorroeren (ter voorkomingen van ijskristallen).

Overigens had ik geen kilo bramen en heb maar wat geïmproviseerd met de hoeveelheden. De rest van het citroensap met water gemixt voor een echte limonade. Dat is toch al mijn streven; een glas citroenlimonade per dag. Liefst een eigen boompje opkweken uit zaad, zodat ik bio-citroenen heb, waarvan ik de schil kan gebruiken voor... geconfijte citroenschilletjes.

Mariken