maandag 14 januari 2013

Oh My ...

Oh My... helemaal verliefd op deze jurk. Met dank aan de vriendin die een foto van prachtige mouwen op haar facebook zette, met daarin vermeld 'alabamachanin'. Nieuwsgierig geworden op google gezocht en ooooh, wat een prachtige dingen. Wat een bron van inspiratie!

Behoefte aan een atelier met grote ramen!





Zucht,
Mariken

dinsdag 1 januari 2013

Nieuw? jaar

Het jaar 2013 is inmiddels twintig minuten jong. En al voor het begon had ik gemengde gevoelens erbij. Ooit was ik jong en waren we met de familie bij elkaar, dronken de grote mensen champagne, werd er door de ooms vuurwerk afgestoken en gingen we nog tot een uur of 2, 3 met z'n allen eten. Alsof we ons niet al te goed hadden gedaan aan oma's heerlijke oliebollen en appelflappen, die op een plaat op de houtkachel lagen. Vermoedelijk stond de kerstboom er nog.

En ja, er waren ook De Goede Voornemens.

Inmiddels vraag ik me af waarom je Nieuwjaar zou Vieren? Waarvoor die goede voornemens die na tien dagen of zo, al weer vergeten zijn. Goede voornemens kan je elke dag maken. Waarom maak je ze? Om je leven te veranderen, om je contacten met anderen te verbeteren ... stoppen met roken, afvallen? Dat kan je ook op 5 april besluiten, of 16 oktober. Oktober die ooit de 8e maand van het jaar was, dus wat zegt dat nieuwe jaar eigenlijk? En in sommige culturen begint het nieuwe jaar op een andere datum.

Maar goed, dat was niet mijn punt. Dat was niet waarom mijn gevoelens zo dubbel zijn. Natuurlijk wil ik graag in 2013 een beter huis - met ramen, met uitzicht op de wereld, de lucht kunnen zien. En ook liever uit de bijstand en mijn geld verdienen met iets waar ik goed in ben. En wellicht ook iemand in mijn leven die steun biedt bij het groot-worden van mijn kind. Iemand waar hij wat aan heeft om de navelstreng met mij beter te kunnen doorknippen.

Het dubbele zit er meer in dat er mensen zijn die het erger, moeilijker, armoediger hebben dan ik. Mensen die niet weten of ze hun kinderen die dag wel eten kunnen geven. Die geen dak boven hun hoofd hebben. Die in een land wonen dat verscheurd is door oorlog. Of mensen die 'oorlog' in zichzelf hebben. Ik wens goed eten, onderdak en vrede voor al die miljoenen mensen. Maar ik kan het niet voor ze veranderen. Weet dat ik me ook niet bezwaard hoef te voelen om hun situatie. Ik ken genoeg mensen die het beter hebben dan ik - in elk geval in materieel opzicht. Die een 2e of 3e huis hebben. En dat gun ik ze van harte, ik kan genieten als ik bij ze ben. Ik zie de zorgen die het met zich meebrengt. En vind het onzin als ze zich om mijn situatie bezwaard voelen. Wat mij dan weer helpt niet (meer) het leed van de hele wereld op mijn schouders te nemen.

Maar toch, zou ik zo graag willen dat 2013 voor al die miljoenen mensen een jaar van ommekeer zou zijn. Een jaar van geluk, van voldoening, van gevulde magen, van blijdschap. Ik zag de reportage van de landphilharmonic. Een orkest met muziekinstrumenten gemaakt van afval. Prachtig. En ik hoop dat het geld dat het oplevert meer arme mensen in contact brengt met muziek. Dat het geen toch-al-rijke-mensen zijn die er (vooral) van profiteren. Maar dat zoveel meer mensen hierdoor in contact komen met hun eigen talenten. Er huizen zoveel meer muzikanten op aarde. Er zijn zoveel meer mensen creatief. Maar als je op straat leeft, hoe kom je daar dan achter!? Het grootste geluk voor een mens - denk ik - is je creativiteit ontplooien. Maar hoe kun je als je vooral bezig bent met overleven.

2013 - de wens dat overleven in leven verandert

Mariken