zaterdag 16 februari 2013

Per aangetekende brief

Ruim acht maanden geleden zat er een flinke scheur in de douchebak. Natuurlijk belde ik zo snel mogelijk de huisbaas op. Een maçon dus - zou je zeggen - handig als huisbaas. Ja hoor, hij kwam, constateerde dat het niet aan mij kon liggen; zo zwaar woog ik toch niet, evenals mijn kind - ja ha ha, erg grappig. Enfin, hij zou een nieuwe bak bestellen.

Maar omdat hij in ons dorp aan het werk was met een schilder was er een tussenoplossing mogelijk: de schilder deed één of ander product voor boten op de scheur en eromheen en zei dat we vooral niet op dat stuk moesten staan. Gelukkig was de bak groot genoeg om aan de andere kant te kunnen staan. En voor mijn kind was het nog te doen om te spelen in de overgebleven helft.

Twee maanden terug deed de radiator in de slaapkamer van mijn kind het niet meer. Weer gebeld, hij kwam vrij vlot - na ongeveer een week - mét een electricien. Het lag aan de radiator, hij zou een nieuwe bestellen. Oja, en dan gelijk ook een nieuwe douchebak. Hij mat hem nog eens op. Ja, en dan zou hij ook een buitenlamp erin zetten. Die ontbreekt al sinds ik hier drie jaar geleden kwam wonen. Niet erg wat licht betreft, het enige probleem is dat met regen of marin (vochtige wind van zee) het circuit hapert. Wat zich vooral uit in enorm brommen van de ijskast.

Gisterochtend zat ik net na het douchen beneden in de keuken. Achter mij een vreemd geluid. "Oh mijn hemel de radiator is nu echt op", dacht ik. Zo'n losse radiator geschikt voor een badkamer. Handig in een klein huisje. Het was echter niet de radiator, maar het was gaan lekken vanuit de douche. Op de radiator, een lamp en het contactblok waar beiden in zaten. Snel de stekkers eruit en weg van het vocht dat over een vierkante meter in de keuken druppelde. Nog een geluk dat de oven naar achter geschoven was. En of de afzuigkap heeft geleden weet ik niet, ik gebruik die niet. De lamp sprong in elk geval toen ik die 's middags weer in het contact stak.

Terwijl het nog druppelde belde ik de huisbaas. Het was tenslotte acht uur in de ochtend en vrijdag. Jaja, je begrijpt toch dat ik niet nu gelijk kan komen en ik zal die douchebak bestellen en bla bla bla. Je m'en occupe. Op dat moment besefte ik dat het al ACHT maanden was en ik zei dat. Enige verbazing en stilte aan de andere kant van de lijn. Tja, maar vandaag kan het toch echt niet.

Enfin, flink wat tranen en stress later liepen we naar de schoolbus. Zodra iemand vroeg 'gaat het' was ik weer in tranen. 'Je moet huur weigeren'. In elk geval goed om het er even uit te gooien en te beseffen dat het toch niet direct een normale situatie was. Daarna met de hond even lopen om tot rust te komen. Thuis gekomen gelijk mijn steunpunt gebeld. Centrum voor hulp aan vrouwen (en families) waar ik ook mijn Franse les had. Ze vertelde me dat ik een aangetekende brief moest sturen naar de huisbaas.

Na drie jaar zelfstandig kan ik inmiddels redelijk snel vinden wat ik nodig heb op internet en ik vond een model van de betreffende brief. Een vriend was thuis en hielp me met de zinnen die ik nodig had voor de specifieke problemen - want natuurlijk de buitenlamp en radiator er gelijk bijvermeld. En zo was ik ruim op tijd om de brief via de post te versturen. Nu dan wachten tot ik bevestiging van ontvangst krijg. En dan heeft de huisbaas nog 40 dagen voor ik daadwerkelijk huur mag intrekken. Hopelijk duurt het niet zo lang, want diverse vrienden hebben wel aangeboden om daar te douchen, maar een mens doucht liever thuis. Maar één van de vrienden heeft ook al voorgesteld om met me naar de huisbaas te gaan om even rustig met hem te praten om het niet zover te laten komen. Hij besefte op dat moment pas dat hij ergens wel wist van die aangetekende brief, maar vond tevens dat je van een huisbaas toch mag verwachten dat hij een douchebak vervangt zonder zo'n maatregel.

Huren in Frankrijk... echt een aanrader ... zucht.

Mariken

dinsdag 12 februari 2013

En nu nog afhechten...

Drops vest met enige persoonlijke aanpassingen.



















(en de camera was toch nog steeds bereid het geheel vast te leggen, zij het mét streepjes...)

Ja! Hier wil ik wel mijn werk van maken. Met een overzichtelijk atelier, bolletjes netjes gesorteerd op kleur, grootte en wat dies meer zij. Mooie uitstalling natuurlijk ook. En het haken zelf... kan natuurlijk zonder problemen ook in mijn groentetuintje.

Mariken

donderdag 7 februari 2013

Bolero

Zo gauw ik dit patroon via facebook kreeg had ik zin om het uit te proberen. Helaas mijn dikste haaknaald was nummer 6 en je zou 9 of zelfs 10 nodig hebben voor de juiste verhouding. Maar ik vond vooral de ster zo mooi.

 

In eerste instantie daarom een ster gemaakt van katoen om het eens uit te proberen. Omdat de beide printers inmiddels de geest hebben gegeven was het even flink schrijven - maar dat leest dan toch makkelijker dan van het scherm!







  
Via eBay vond ik een pakje haaknaalden met verscheidene dikte, maar ik wilde toch vast 'voor het echie' aan de gang gaan. Ik vond mooie bolletjes die normaal met haaknaald 3,5 geadviseerd worden, maar ook goed te doen zijn met nr.6.


Het eigenlijk model heeft lange mouwen, maar vanwege de aanpassingen werd het armsgat toch al anders. Vandaar een kort mouwtje die eigenlijk slechts de schouder bedekt.



'Alexandra' (mijn zelfgemaakte paspop) was willig model, ondanks haar gebroken boot en boezem die inmiddels naar beneden is gezakt...









De roze linten zijn markeerpunten die ik tijdens het haken heb gebruikt.

Ergens moet ik nog een sluiting gaan fabriceren. Nog even kijken wat ik wil. Maar al met al tevreden. Toen ik het eerste mouwtje vanochtend af had zei mijn kind "oh wat mooi mamma!" Beter compliment kan je je niet wensen.





Mariken