zondag 30 juni 2013

Wat !

Wat !

Machteloze wode.
Verzet, zo vreemd.
Verliefd, ik zweef.
Nee, waarom.
O, kon ik toch spreken.
Over dit gevoel.
Wat mij beangstigd.
Zonder doel.
Zonder hoop.
Geen leven, waar.
O nee, niet weer.
Gedachtenloos schrijf ik door.
Wie, neem me mee.
De tijd snelt.
De stilte.
Ze is weg.
Lawaai, te veel.
Doe niks.
Het is voorbij.
Ik hoop.
Op wat.
Gedachtenloos verdwijn ik in de tijd.

(? 1987 ?)

donderdag 20 juni 2013

Gedachten

....
En nu, een dag later en na zes uur school, kan ik amper m'n nieuwe kamer inruimen. Ik heb m'n gedachten gewoon ergens laten liggen. Waarschijnlijk bij de telefoon.

...

Marije - 1988

Regen

Ochtend
Je ouwe broek met scheuren en vlekken zit nog steeds lekker, je schoenen zijn ook niet erg heel
Je haar vol scheerschuim, snel gegeten, zwart omrande ogen
Oorbellen in + kettingen om, ga je weg
De lucht is grauw als je buiten staat
Je moeder gooit de regenjas naar beneden
Terug naar huis stort 't naar beneden, je hebt geen capuchon
Je tas onder je jas, loop je door
Het schuim loopt van je haar dat lang niet meer rechtop staat
Je ogen zijn net halve zonnetjes met zwarte stralen
Maar je doet of 't mooi weer is
Waarom zou je de plassen ontwijken als je schoen niet tegen de regen bestand zijn
Je lacht om al die mensen met paraplu's en regenpakken, soms zelfs hun schoenen ingepakt
En wat kan je anders doen dan hopen dat die motregen nog 'ns 'n stortbui wordt....

Marije - 1988?

maandag 10 juni 2013

Dozen legen

Na twee maanden op de nieuwe plek zijn er aardig wat dozen leeg, maar toch nog genoeg om de chaos in mijn hoofd niet weg te krijgen. Van de week een paar dozen met stapels papieren uitgezocht. Waarvan veel al bij eerdere verhuizingen was uitgezocht "dit wil ik (nog even) bewaren". Er heerst het idee dat als je zo-en-zoveel-tijd niet in een doos hebt gekeken, je die zo kan wegkieperen. Maar ik ben het daar maar ten dele mee eens. Het is eerder een wens-gedachte. Want als ik door de dozen ga kom ik toch her en der een kleine schat tegen. Zo vond ik op een briefje "Jo Blankenburg Feather Dance". Gezien het stapeltje waar het tussen lag zal het van een jaar of vijf geleden zijn geweest. In elk geval had ik geen idee wat het was, behalve dat er nog bij stond 'pianomuziek'. Zo'n dertig jaar geleden hadden we een nieuwe huisarts, die ook homeopaat was. Ik had een enorme lijst met vragen beantwoord en hij stopte de antwoorden in een - Engelstalig - computer programma, waarna 'berekend' zou worden welk middel tegen mijn klachten zou kunnen helpen. Ergens misschien op tweederde van de vragenlijst kwam er al een middeltje uit. Toen kwam de vraag "waarvan kan/moet je huilen?" (ik weet niet meer precies de vraagstelling na zoveel jaar). In elk geval had ik opgeschreven 'pianomuziek' vooral als ik zelf speelde - bij mijn vader stond een piano en ik kon me daar volkomen in verliezen, zolang er maar niemand luisterde. Mijn vader luisterde met de koptelefoon op naar de televisie en de piano ging op 'les-stand'. De dokter fronste zijn wenkbrauwen "hm". Maar tot zijn stomme verbazing stond bij de lijst met veel voorkomende klachten "weeping from piano". Dozen moet je legen. Niet vol wegkieperen. Tenminste, als je weet dat er kleine schatten in kunnen zitten. Mariken

Voor Nina

Voor Nina Mooi ben je, klein kindje, met je gouden haartjes in de ondergaande zon Lief ben je, mooi kindje, als je naar me lacht met je kleine mondje Zacht ben je, lief kindje, met je roze wangetjes van de koude wind Klein ben je, mijn kindje, met je blauwe oogjes bij de grote, groene zee Marije (1989 ?)