vrijdag 16 augustus 2013

Rasmensen

Vanochtend speelde mijn zwarte hond met zijn eveneens zwarte hondenvriend. Ze hebben ook nog bijna dezelfde naam en schelen een maand of vier, vijf. Intussen stond ik met een buurman te praten die nogmaals zei "dat is een Echte Labrador". De mijne heeft het er wat van weg, maar is slanker en heeft andere beharing. Absoluut een onverwachte uitgave, gezien zijn moeder; een flink slag kleiner, met grijs lang haar.

Er was een moment dat ik het weer zat was om geen hond te hebben en het besluit was gegroeid om mijn oren en ogen eens open te houden. Toen kwam een jongen uit het dorp vragen of ik niet een pup zou willen van 'die-en-die', over een week of drie zou het nestje verwacht worden. Zo gebeurde het. Verder wilde niemand een hondje en zodoende hield men alleen mijn toekomstige pup.

Nu ken ik meerdere mensen die een rashond hebben en daarmee fokken (of gefokt hebben). Zelf heb ik ook eens een rashond gehad en een keer een kruising tussen twee rashonden, ook zeer bewust gekozen die laatste. Op zich ben ik er ook niet principieel tegen. Maar terwijl ik het er zo over had met de buurman - en het zoveelste 'compliment' kreeg omdat ik een mooie en lieve hond heb - voelde ik wat me dwars zat; de vijf broertjes van de mijne die zijn afgemaakt de dag na geboorte (op beestachtige wijze voor sommigen, mezelf incluis). Terwijl er voor rashonden flink geld wordt betaald.

De buurman haalde zijn schouders op, tja ach. En ik dacht het zelf aan één kant ook. Maar mijn redenatie-proces was op gang gebracht en ik vervolgde "stel dat ze dat met mensen zouden doen". Alleen de zuivere rasmensen mogen blijven bestaan, de rest wordt de dag na geboorte in een zak doodgeknuppeld of in de ether gegooid (ja, mensen, de methodes zijn legio).

Het deed me denken aan artikelen die ik wel eens las over ons laten wennen aan de chip. Mijn honden en katten hadden ze al. Ze moeten ook een paspoort hebben en alle inentingen (daar ken ik ook al heel wat bewuste mensen waar het hun kinderen betreft). Enfin, ik las eens dat we langzaam aan gewend raken aan dit idee. Er zijn al ouders die hun kinderen laten chippen, met absoluut gruwelijke verhalen als legitieme basis.

En toch knaagt het bij mij van binnen.

Binnenkort alleen nog maar plaats voor zuivere rasmensen met een chip in hun nek!?

Mariken